مقدمه: تعیین سن وظیفه ای است که پزشک قانونی هم در کشورهای در حال توسعه و هم در کشورهای توسعه یافته عهده دار آن است. تعیین سن افراد در اجرای بسیاری از قوانین کیفری در سرتاسر جهان تعیین کننده است. سن یک فرد را می توان با بررسی دندانها، استخوان سازی و خصوصیات ثانویه جنسی تعیین کرد.بحث: تعیین سن در سال های اولیه زندگی تا 20 سالگی دقیق تر است. زمان ظهور دندان های موقت و دایمی و مرحله رویش آنها راهکار بسیار ساده ای در تخمین سن افراد است و با روش تصویر برداری OPG قابل انجام است. ظهور مراکز استخوان سازی در اسکلت بدن، استخوانی شدن غضروف ها و متعاقبا اتصال استخوان ها به هم اطلاعات بسیار کمک کننده ای در تعیین سن در اختیار قرار می دهد. برای تعیین سن دوران کهولت، توجه به اتصالات درزهای جمجمه حایز اهمیت است.نتیجه گیری: خصوصیات ثانویه جنسی در تعیین سن کمک کننده و نه چندان دقیق هستند. جنبه اصلی گزارش تخصصی پزشکی قانونی باید مبتنی بر محتمل ترین سن برای فرد مورد معاینه و یا تعیین درجه تطابق سن ملحوظ شده با سن واقعی فرد باشد و مشخص کند سن فرد بالاتر از محدوده کیفری است یا خیر.

مقدمه: جهت تعیین سن دندانی از روش های مختلفی بر اساس تکامل دندان ها استفاده شده است. در روش کمریر (Cameriere) عرض اپکس 7 دندان دایمی سمت چپ مندیبل اندازه گیری می شود. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه میانگین سن تقویمی و سن تخمینی به دست آمده به روش کمریر بود.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 109 رادیوگرافی پانورامیک از 67 دختر و 42 پسر 5 تا 15 ساله، بررسی شد. متغیرها شامل تعداد دندان های کاملا تکامل یافته با اپکس بسته، فاصله بین دیواره داخلی اپکس باز در دندان های تکامل نیافته و طول دندان ها بود. برای خنثی کردن بزرگ نمایی و زاویه اشعه X اندازه ها با تقسیم کردن به طول دندان نرمال شدند. در نهایت عدد نرمال شده دندان های با اپکس باز، جمع عدد نرمالیزه شده دندان های با اپکس باز، تعداد دندان های با اپکس بسته، جنسیت و سن تقویمی در نرم افزار SPSS18 وارد شد و فرمول تعیین سن تخمینی به دست آمد. داده ها با آزمون Pearson و t مستقل مورد بررسی آماری قرار گرفت (0.05=a).یافته ها: آزمون Pearson نشان داد که تمامی متغیرها با سن رابطه معنی دار و معکوس دارند. دامنه میانگین تفاوت سن دندانی و تقویمی بین 2.66- تا 2.79 سال بود. میانه سن تقویمی نمونه ها 10.67 سال و میانه سن کمریر 11.12 سال بود. در نتیجه اختلاف آماری معنی داری بین سن تقویمی و سن کمریر مشاهده نشد (0.95=p value). تفاضل میانگین سن تخمینی تا سن تقویمی در دختران 0.73 سال و در پسران 0.99 سال بود. سن تخمینی در دختران دقیق تر از پسران به دست آمد (0.04=p value).نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که روش کمریر در نمونه مورد مطالعه دقت قابل قبولی جهت تخمین سن افراد دارا می باشد. دقت این روش در تخمین سن برای دختران بیشتر از پسران می باشد.

سابقه و هدف: : تخمین سن از مهم ترین مسایل در پزشکی قانونی، موارد حقوقی و درمان ارتودنسی می باشد. روش دمیرجیان یکی از معروفترین روش های تعیین سن دندانی با استفاده از درجات بلوغ دندانی است. با توجه به تناقض نتایج مطالعات انجام شده در گروه های سنی، جنسی و نژادی مختلف، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی دقت روش دمیرجیان در تعیین سن افراد 16-12 ساله ایرانی انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه گذشته نگر بر روی 50 کلیشه پانورامیک که شرایط ورود به مطالعه را داشتند، انجام گرفت. سن دندانی به روش دمیرجیان تعیین گردید و با سن تقویمی افراد مورد مطالعه به تفکیک جنسیت و گروه های سنی مورد مقایسه قرار گرفت. جهت مقایسه میانگین سن دندانی و تقویمی به تفکیک جنسیت و گروه های سنی از آزمون T جفت شده و جهت مقایسه میانگین دندانی و تقویمی به تفکیک جنسیت و گروه های سنی از آزمون T جفت شده و برای آگاهی از ارتباط بین سن دندانی و تقویمی، ضریب همبستگی بین آن دو محاسبه و گزارش و در نهایت معادله رگرسیون خطی ارایه گردید. یافته ها: کلیشه های رادیوگرافی مورد مطالعه متعلق به 27 دختر و 23 پسر با میانگین سن واقعی 45/1 ±,02/14 سال بود. میانگین سن دندانی آن ها به روش دمیرجیان 38/1 ±,00/14 سال تعیین شد که اختلاف آماری معنی داری با سن تقویمی نداشت (4/0> P). آزمون ضریب همبستگی رابطه همبستگی بسیار قوی بین سنین واقعی و تخمینی در هر دو جنس نشان داد (در دختران 975/0=R و در پسران 969/0=R). معادله رگرسیون خطی آن 078/0-X 01/1=Y تعیین شد. نتیجه گیری: روش دمیرجیان روشی مناسب و با دقت بالا جهت تخمین سن جمعیت مورد مطالعه بود.

در اصلاح قانون مدنی 1361 توسط کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس ماده 1209 قانونی مدنی حذف و ماده 1210 آن اصلاح شد و مجلس این حذف و اصلاح را در سال 1370 تایید کرد و در نتیجه 18 سالگی به عنوان اماره رشد حذف شد. تعارضی که بین صدر ماده 1210 اصلاحی و تبصره 2 آن وجود داشت و سبب تهافت آرا در رویه قضایی می شد، با صدور رای وحدت رویه شماره 30 هیات عمومی دیوان عالی کشور در سال 1364 برطرف شد، اما مشکل فقدانسن معینی به عنوان اماره رشد حل نشد. این مقاله خلا قانونی در خصوص فقدانسن معین، به عنوان اماره رشد را نقد می کند و به چند دلیل شامل اختلاف در رویه قضایی، تعارض در مقررات قانونی، زیانبار بودن نبود اماره رشد، تصریح به سن رشد در بعضی منابع اسلامی و دلایل علمی، نتیجه می گیرد که تعیین سنی و ترجیحا 18 سالگی به عنوان اماره رشد، ضروری است و علت اینکه نظام حقوقی ما و مردم از زمان حذف سن رشد یعنی سال 1361 دچار مشکل جدی در این خصوص نشده اند، این است که ادارات و محاکم بر اساس قوانین منسوخ عمل می کنند.

تعیین سن جانوران برای کسب اطلاعات در مورد تاریخ زندگی گونه ها، رشد، سن، طول عمر و ساختار جمعیت مهم است. در دوزیستان سن شناختی اسکلتی روشی موثر برای تخمین سن می باشد. در مطالعه حاضر تعیین سن در 50 نمونه (20 نر و 30 ماده) از دو جمعیت قورباغه Pelophylax ridibundus که در شمال ایران (رشت و ساری) پراکنش دارند انجام شد. نتایج برش انگشتان نشان داد که نرها به طور میانگین نسبت به ماده ها مسن ترند. محدوده سنی افراد جمعیت ها بین 4 تا 13 سال بود که میانگین سن در نرها 2/13± 8/50 و میانگین سن در ماده ها 1/40± 6/55 به دست آمد. جمعیت قورباغه های ساری بزرگ تر از قورباغه های رشت بودند. هم بستگی بین سن و طول پوزه تا مخرج (SVL) در هر دو محل مثبت بود. با این مطالعه، اطلاعات جدیدی درباره سن و اندازه P. ridibundus در شمال ایران به-دست آمد. این نوع مطالعات در مورد گونه های یکسان و مشابه امکان می دهد تا اثرات زیست محیطی بر تاریخچه حیات آن ها درک شود. سن بلوغ برای طرح ریزی مطالعه تولیدمثل و برنامه-های حفاظتی در آینده مفید خواهد بود.

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت تعیین سن حاملگی در حفظ سلامت جنین و همچنین انجام پاره ای از روش های تشخیصی و درمانی برای جنین، این بررسی به منظور مقایسه سه روش تشخیصی در تعیین سن حاملگی در مادران مراجعه کننده به مراکز آموزشی - درمانی شهر کرمانشاه در سال های 84-1383 صورت گرفت.مواد و روش ها: این تحقیق نیمه تجربی از نوع تشخیصی با استفاده از روش آسان صورت گرفت، خانم های حامله با سن حاملگی 15 تا 40 هفته که دارای تاریخ دقیق اولین روز آخرین قاعدگی و سیکل های منظم قاعدگی بودند، تحت مطالعه قرار گرفتند. ابتدا توسط یک رادیولوژیست شرح حال از مادر گرفته می شد و سن حاملگی با استفاده از اولین روز آخرین قاعدگی تعیین می گردید. سپس توسط رادیولوژیست دیگری با استفاده از سونوگرافی و پارامترهای قطر عرضی مخچه، قطر دو آهیانه و طول ران که به طور جداگانه محاسبه می شد، سن حاملگی تعیین می گردید. با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، درصد) و تحلیلی (ضریب توافق کاپا و ضریب همبستگی) اطلاعات جمع آوری شده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: سن بیماران تحت مطالعه 17 تا 40 سال و 48.7 درصد شکم اول و 7.5 درصد شکم پنجم و بالاتر بودند. سن حاملگی در روش های قطر عرضی مخچه، قطر آهیانه، طول ران و اولین روز آخرین قاعدگی به ترتیب 5.4±29.11، 5.3±28.93، 45.4±29.31 و 5.4±29.38 بود. به طور کلی حساسیت تعیین سن حاملگی با طول ران از سایر روش ها بیشتر بود (86.9%) و ضریب توافق آن نیز 0.976 بود که در روش های قطر آهیانه 0.875 و قطر عرضی مخچه ای 0.881 بود.بحث: این پژوهش نشان داد که تعیین سن حاملگی با استفاده از اندازه گیری سونوگرافیک طول ران توافق بیشتری نسبت به سایر روش ها دارد و پس از آن روش قطر عرضی مخچه ای می باشد. توصیه می گردد که در بررسی های سونوگرافیک به منظور تعیین سن حاملگی به پارامتر طول ران توجه بیشتری معطوف گردد و تحقیقات بیشتری برای بررسی هنجارهای طول ران در جامعه ایرانی توصیه می گردد.